Kitab-i-Iqan — Paragraph 234
Source (Persian)
و همچنين می فرمايد: "وَ الَّذينَ کَفَرُوا بِآياتِ اللّه وَ لِقائِهِ اولئِکَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِی وَ اولئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ اَليمٌ." و همچنين می فرمايد : "وَ يَقُولُونَ اَئِنّا لَتَارکوا آلِهَتِنا لِشَاعِرٍ مَجنُونٍ." مضمون اين آيه واضح است. مشاهده فرمائيد که بعد از تنزيل آيات چه می گفتند: آيا ما ترک کننده ايم خدايان خود را برای شاعری مجنون ؟ که آن حضرت را شاعر می ناميدند و به آيات الهيّه سخريّه می نمودند و می گفتند: اين کلمات اساطير اوّلين است، يعنی کلماتی است که قبل گفته شده و محمّد آن کلمات را ترکيب نموده می گويد از خداست.
Translation
And likewise, He saith: “As for those who believe not in the verses of God, or that they shall ever meet Him, these of My mercy shall despair, and these doth a grievous chastisement await.” Also, “And they say, ‘Shall we then abandon our gods for a crazed poet?’” The implication of this verse is manifest. Behold what they observed after the verses were revealed. They called Him a poet, scoffed at the verses of God, and exclaimed saying: “These words of his are but tales of the Ancients!” By this they meant that those words which were spoken by the peoples of old Muhammad hath compiled and called them the Word of God.